1837 Strauss Salonu

1837'de açılıyor

House of Strauss'un tarih sayfasına göre, Viyanalı Ferdinand Zögernitz eski imparatorluk arazisi üzerinde Biedermeier tarzında bir konak inşa ettirmiş ve Casino Zögernitz 1837'de açılmıştır. Zengin bezemeli salonu ve güzel bahçesiyle burası, Viyana sosyetesinin seçkin kesiminin buluşma noktası haline gelmiştir. Wikipedia, Biedermeier dönemini 1815'ten 1848'e uzanan ve büyüyen orta sınıfın sanatın yeni bir izleyici kitlesi haline geldiği bir çağ olarak tanımlar; dolayısıyla bu salon, halka açık dans ve konser salonlarının yeni ortaya çıktığı bir döneme aittir.

1927 tarihli plaket

Cephenin üzerindeki mermer plakette altın harfler yer alıyor. Almanca yazıt, Johann Strauss'un 21 Haziran 1837'de kumarhanenin açılışında orkestrasıyla çaldığını ve oğlu Johann Strauss'un daha sonra burada çalıştığını belirtiyor. Plaketin 3 Aralık 1927'de anı olarak yerleştirildiği de yazıyor. Bu, açılıştan doksan yıl sonra konulmuş bir anı plaketi, dönemin kaydı değil; ancak sokakta ve biletiniz olsun olmasın ücretsizce okunabiliyor.

1850, onun yararına bir festival

Tarih sayfası, 1850 yazında Johann Strauss'un kendi yararına casino'da bir balo, ışıklandırma ve havai fişeklerle büyük bir Viyana halk festivali düzenlediğini yazıyor. Genç Strauss, balo için bir cazibe olarak Johannis-Käferln adlı yeni bir vals vaat etmişti. Sayfa, bunun Viyana'da yaz gecelerinde, özellikle Döbling bölgesinde sıkça görülebilen ateş böcekleri için kullanılan kelime olduğunu belirtiyor.

1880'den beri konserler ve bir tramvay son durağı

Tarih sayfası, 1880'den itibaren Strauss Salonu'nun aynı zamanda Johann ve Eduard Strauss kardeşler ile saray orkestra şefi Fahrbach'ın sayısız konserine ev sahipliği yaptığını belirtiyor. Ayrıca 1870'ten 1903'e kadar atlı tramvayın son durağı ve deposunun yemek bahçesinin bulunduğu alanda yer aldığını ve tramvay elektrikli hale getirildiğinde son durağın Hohe Warte'ye taşındığını ekliyor. Casino, otuz yılı aşkın bir süre boyunca bir tramvay hattının sonunun yanında yer aldı.

Yirminci yüzyıl

1913 yılında restoratörler Alfred ve Maria Stegbauer kasinoyu devraldı ve 1920'den itibaren bahçede bir açık hava sineması işletti. 1926'da modernize edilmiş eski Viyana tarzında yeni bir bina inşa ettiler. 1945'ten sonra kasino yeniden canlandırıldı; Viyana karnavalı, balolar, küçük danslar, yaz partileri ile tiyatro ve opera gösterileri düzenlendi. 1967'den bu yana Strauss Salonu'nda erken dönem ve klasik müzik kayıtları yapıldı ve tarih sayfasına göre Nikolaus Harnoncourt, Concentus Musicus'uyla burada çaldı.

Reddet ve kurtar

Kumarhane, bir vasiyet yoluyla Viyana Başpiskoposluğu'na geçti ve 2007 yılına gelindiğinde tarih sayfası, eski binanın kötü durumda olduğunu ve yıllardır boş kaldığını belirtiyor. Şubat 2008'de tarihi eser olarak tescil edildi ve aynı yıl bir müteahhit mülkü satın alarak bakımsız arazide yeni daireler inşa ederek binanın canlandırılmasının masraflarını karşılamayı planladı. Federal Anıtlar Dairesi ile yakın koordinasyon içinde yürütülen bir restorasyon 2017'de başladı ve 2022'ye gelindiğinde salonun orijinal duvar resimleri restore ediliyordu.

Bugün içinde oturduğunuz şey

Restore edilen salon, boyalı duvarları, kristal avizeleri ve sıra sıra bükme ahşap sandalyeleriyle göz alıcı. Rezervasyon sayfası, tarihi Thonet sandalyelerinde ayrılmış oturma yerlerinden söz ediyor ve bunları 19. yüzyıldan kalma orijinaller olarak nitelendiriyor; House of Strauss'un konser sayfasında ise surround ses ve ışık gösterisinden bahsediliyor. Salonun fotoğrafları 2023'te Avusturya'nın Miras Günü'nde çekilmiş. Eski tarihi ve yeni sahnelemeyi iki katman olarak düşünün: mekân 1837'den kalma, film, ışık ve ses ise onun çevresine eklenen modern dokunuşlar.

Tüm dördünün burada sahne aldığı iddiası

Strauss Evi, salonu dört Strauss bestecisinin de sahne aldığı günümüze ulaşan son özgün mekân olarak tanımlıyor. Anıt plaket, açılışta Johann Strauss'un, daha sonra ise oğlunun adını anıyor; tarih sayfasında ise 1850'de Johann II ile 1880'den itibaren Johann ve Eduard'ın adları geçiyor. Burada atıfta bulunulan kaynakların hiçbiri salonda Josef'ten söz etmiyor; dolayısıyla dört bestecinin tamamına ilişkin iddiayı mekânın kendi anlatımı olarak okumak gerekir. Bu durum konserde duyacaklarınızı değiştirmez, ancak hikâyenin hangi bölümünün kaynaklarda belgelendiğini, hangi bölümünün ise mekânın kendi anlatımı olduğunu bilmekte fayda var.

Sonraki: House of Strauss: değer mi?